غذاهای ارگانیک

 

تغذيه حيوانات ‌در دامپروري ارگانيك

قابليت دسترسي به علوفه اولين فاكتور محدود كننده در دامپروري است. متاسفانه سيستم‌هاي بدون زمين در كشاورزي‌هاي معمول و دامپروري ارگانيك بر پايه توليدات علوفه در مزرعه استوار است. اين مورد كاملاً‌ شبيه به مساله انسان‌ها بوده كه بين كميت و كيفيت غذا و حالت سلامتي حيوانات ارتباط وجود دارد.
مخلوطي از غذاهاي متنوع و متعادل پيش شرط سلامتي حيوانات است.
چرا كردن و غذا خوردن در بستر هر كدام داراي مزايا و معايبي است.
كشت علوفه مي‌تواند بدون رقابت زياد با توليدات محصولات در كشاورزي تلفيق شود.
چراي بيش از حد اصلي‌ترين تهديد براي باروري خاك است.

نيازهاي غذايي حيوانات
اگر حيوانات براي توليد فرآورده‌هاي آنها پرورش مي‌يابند(شير، تخم مرغ، گوشت و ...) اين نكته حائز اهميت است كه نيازهاي غذايي آنها بطور كامل و با كيفيت مناسب تامين گردد. اگر توليدات يك علوفه در مزرعه‌اي كم است (كه معمولاً اين حالت وجود دارد) از نظر اقتصادي نگهداري حيوانات كمتر اما با تغذيه مناسب ارزشمندتر خواهد بود.
ميزان كميت مناسب و مخلوط انواع غذاها بستگي به نوع حيوان و همچنين نحوه استفاده از آنها دارد. (براي مثال از تخم مرغ و گوشت طيور استفاده مي شود و همچنين از گاو براي توليد شير، گوشت و باركشي استفاده مي‌شود)
براي توليد شير مثلاً گاوهايي كه شير توليد مي‌كنند بايد علف تازه و انواع غذاهايي ديگر با پروتئين كافي در دسترس باشد. اگر اين جيره غذايي هم در مورد حيوانات باركش استفاده شود آنهاسريعاً خسته خواهند شد. بنابراين يك جيره غذايي متعادل حيوانات را سالم و پرتوليد نگه خواهد داشت.
دريافت كردن يا نكردن ميزان و نوع علوفه مناسب در حيوانات مزرعه‌اي اصولاً با براقي، شادابي موها و پرها در ارتباط است.
براي نشخواركنندگان اصلي‌ترين علوفه‌ها شامل: علوفه‌هاي خشبي (گراس‌ها و برگ‌ها) است.
اگر از كنسانتره‌ يا مكمل غذايي استفاده مي‌كنيد (براي مثال ضايعات كشاورزي ) آنها نبايد حاوي محرك‌هاي رشد يا مواد سنتتيك باشد. بجاي خريد كنسانتره‌هاي گران مي‌توانيد از انواع گياهان لگومينه كه غني از پروتئين هستند استفاده كنيد. كه اين گياهان در مزارع بعنوان گياهان پوششي بصورت بوته، يا درخت استفاده مي‌شود.
اگر محتويات مواد معدني علوفه براي رفع نيازهاي حيوان كافي نبود استفاده از سنگ‌هاي نمكي معدني يا مكمل‌هاي غذايي مشابه  مي توانندجايگزين شوند اما آنها نبايد حاوي مواد سنتتيك باشند.

مدیریت مرتع در كشاورزي ارگانيك
مدیریت مرتع برای اعمال مدیریت خوب گله بسیار حیاتی است. همچنین انجام عملیات مدیریتی مناسب در طی طول سال بسیار مهم خواهد بود.
هر منطقه آب و هوایی دارای  انواع مختلفی از علوفه ها است که با شرایط آن منطقه تطابق یافته است.
در بعضی از موارد ممکن است قبل از آماده سازی مکان های چرا مراتع را با انواع بذوری که بیشتر مورد نیاز حیوانات است بذرپاشی نمایند.
احتمالاً چرای بی رویه مهم‌ترین تهدید در مراتع می باشد. هنگامی که سطح محافظ علوغه خراب می گردد. سطح خاک تمایل به فرسایش می یابد. در مراتع ضعیف یا زمین هایی با پوشش گیاهی کم، کشت دوباره بسیار مشکل خواهد بود. بنابراین باید شدت چرا در هر قسمت از مرتع مناسب با ظرفیت تولیدی مرتع باشد.
بعد از چرای بیش از حد باید فرصت کافی برای بازیابی پوشش مجدد مرتع به آن داده شود. حصارکشی نواحی و چرای گردشی در چندین قطعه از مرتع می تواند در این زمینه مفید باشد. همچنین این عمل می تواند بیماری های عفونی را که توسط انگل ها شیوع می یابد را کاهش دهد.
شدت و مدت زمان چرا بستگی به نوع گیاهی که در مرتع می روید و همچنین مدت زمان لازم برای رشد مجدد آن خواهد داشت. اگر علف های هرز در مزارع،  یک معضل هستند کشاورزان ارگانیک باید عملیات مدیریتی خود را تغییر دهند و نباید از علف کش ها استفاده کنند.

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٦/۱/۸ - مهدی ابراهیمی